آمدهام ای شاه پناهم بده دلنوشته شب آخر صفر و شهادت امام رضا(ع) عیسی نیسی / ویژه مجموعه رسانه ای الفت ملت شب آخر صفر از آن شبهاست که نمیشود فقط دیدش، باید با تمام استخوان و رگ و خون حسش کرد. حرم، نه فقط بنای زرین گنبد، که تکهای از قلب ایران است. و […]
آمدهام ای شاه پناهم بده دلنوشته شب آخر صفر و شهادت امام رضا(ع)
عیسی نیسی / ویژه مجموعه رسانه ای الفت ملت
شب آخر صفر از آن شبهاست که نمیشود فقط دیدش، باید با تمام استخوان و رگ و خون حسش کرد.
حرم، نه فقط بنای زرین گنبد، که تکهای از قلب ایران است. و امشب، قلبی است که آرام آرام در موجی از اشک و سلام میتپد.
بامداد
هوای مشهد خنک و شفاف است. صدای جاروی خادم روی سنگفرش مثل زمزمهای آهسته میآید و میرود. بخار نفس زائری که از دور میدود، در هوا حل میشود. بوی خرما و چای از حجرههای اطراف صحن میپیچد. کسی زیر لب میخواند: «آمدهام ای شاه پناهم بده…» و انگار این شعر، پردهای از آرامش نامرئی را روی شانه تمام رهگذران میاندازد.
میانه روز
خورشید از لابهلای منارهها میریزد روی چهرههای خسته اما روشن. لهجهها در هم میآمیزند: عربیِ پیرمردی از اهواز، ترکیِ زنی از تبریز، و فارسیِ نوجوانی از بندرعباس همه یک صدا «السلام علیک یا علی بن موسی الرضا» را جاری میکنند. اینجا دیگر مرزها، زبانها و لهجهها معنا ندارند؛ همه مهمان یک سفرهاند.
غروب
پرچم سیاه بر فراز گنبد، در آب فواره صحن، چند برابر بزرگتر و غمگینتر به نظر میرسد. صدای اذان که در هوا میپیچد، موجی از سکوت را روی جمعیت مینشاند. دعاها کوتاه اما عمیق شدهاند؛ مثل کسی که وقت کم دارد اما میخواهد سنگینترین حرفش را بزند. عهدها تجدید میشوند: عهدی که از دل مدینه شروع شد، در توس ادامه یافت و تا ظهور ادامه خواهد داشت.
شب
ماه آخر صفر مثل مشعلی آرام بالای گنبد ایستاده. نسیمی که از سمت صحن میآید، بوی گلاب را تا خیابان امام رضا میبرد. زائری، تنها، پشت به ازدحام، در کوچههای اطراف حرم قدم میزند. دست راستش هنوز به سینه است، و چشمهایش از اشک روشن. با خودش تکرار میکند:
«آمدهام ای شاه پناهم بده، خط امانی زگناهم بده…»
انگار میخواهد این زمزمه با هر قدمش در کوچهها بماند و صبح فردا، وقتی جمعیت رفته، هنوز مشهد، هنوز ایران، هنوز جهان، بوی عهدی تازه بدهد.
پیام این شب
شهادت امام رضا(ع) فقط سوگ یک امام نیست؛ درس پایداری در برابر اجبار، لبخند در دل زهر، و روشنی در دل تاریکی است. شب آخر صفر، دعوتی است برای فهمیدن این که پناه حقیقی نه سنگ و گنبد، که مسیری است که او نشان داده: راهی از غربت تا امنیت، از اندوه تا امید.
بیانیه مالکیت و انحصار: اثرِ «مجموعه رسانهای الفت ملت» این اثر، ۱۰۰٪ تولیدی و اختصاصی «مجموعه رسانهای الفت ملت» است.
کلیه حقوق مادی و معنوی آن، از جمله حق تکثیر، بازنشر و بهرهبرداری رسانهای، متعلق به این مجموعه میباشد.
«هرگونه استفاده، نقل یا بازنشر جز با اجازه مکتوب مجموعه رسانهای الفت ملت مجاز نیست.»
عیسی نیسی
روزنامه نگار و مدیر مسئول مجموعه رسانه ای الفت ملت
- نویسنده : عیسی نیسی
