به فرماندهیِ حسین (ع)؛ روایتِ حضور، فرماندهیِ قلب‌ها؛ از تهران تا کربلا
به فرماندهیِ حسین (ع)؛ روایتِ حضور، فرماندهیِ قلب‌ها؛ از تهران تا کربلا

به فرماندهیِ حسین (ع)؛ روایتِ حضور، فرماندهیِ قلب‌ها؛ از تهران تا کربلا مسیر از تهران، از قلبِ شلوغیِ شهر، تا کربلا، تا حرمِ پر از سکوت و معنا، نه فقط یک جاده، که یک «دانشگاه» بود؛ دانشگاهِ «حضور» به استادیِ «حسین (ع)». هر قدم، از آن سویِ مرزها، از آن سویِ انتظار، «تحلیلی» از «جهادِ […]

به فرماندهیِ حسین (ع)؛ روایتِ حضور، فرماندهیِ قلب‌ها؛ از تهران تا کربلا

مسیر از تهران، از قلبِ شلوغیِ شهر، تا کربلا، تا حرمِ پر از سکوت و معنا، نه فقط یک جاده، که یک «دانشگاه» بود؛ دانشگاهِ «حضور» به استادیِ «حسین (ع)». هر قدم، از آن سویِ مرزها، از آن سویِ انتظار، «تحلیلی» از «جهادِ تبیین» بود؛ چگونه «حضورِ مردمی»، خود «روایت» را می‌سازد و دشمن را در «جنگِ شناختی» مبهوت می‌کند.

در مواکب، نور توزیع می‌شد، نه فقط آب و غذا. خادمان، با چهره‌های خسته اما چشمانی درخشان، «سربازانِ بی‌منت» این لشکرِ نور بودند. همان‌ها که رهبر فرمودند: «عقب‌نشینی غیرتاکتیکی، موجب غضب الهی می‌شود.» اینجا، «به فرماندهیِ حسین (ع)»، جز پیشروی در جبهه‌یِ «عشق»، نبود. چگونه «مدیریتِ امنیت ملی»، در دستانِ پرمهرِ یک خادم معنا می‌یافت؛ آنجا که «عشق» فرمان می‌دهد، «ایمان» چون «سپرِ ادراکی» عمل می‌کند و «امنیت» در «حضورِ نورانیِ حسینی» تجسم می‌یابد.

و زائران… هر کدام، از تهران تا دورترین نقاط، این مسیر را با «روایت» خود آغاز کردند؛ روایتی از «عقل» در رقص با «عشق». اشک‌هایی که بر گونه‌ها می‌لغزید، از شوقِ رسیدن و درکِ آن «فرماندهیِ متفاوت» بود که تنها «قلب» آن را می‌فهمید. این «غافلگیریِ شناختی» که دشمن را مبهوت می‌ساخت، حاصلِ «تقاطعِ ایمان و امنیت» بود؛ همان مفهومِ شهید آوینی که اینجا، در نگاه‌هایِ سرشار از ارادت، تجلی داشت.

شهید آوینی از «ایمان و امنیت» سخن می‌گفت. اینجا، این دو در هم تنیده بودند. «قدرتِ نرم» یعنی تبدیلِ «بحران» به «رقصِ نور»، یعنی «مهندسیِ قدرتِ ادراکی» که فهمِ معادلاتِ ما را برای دشمن دشوار می‌سازد. «جرأتِ ادامه دادن» که از «عشق» می‌جوشد، همان «جنگِ نرم» است که دشمن را در برابرِ «شکوهِ حضور»، مبهوت می‌کند.

در این سفر، آموختم که «فرماندهی» یعنی «فرماندهیِ قلب‌ها». یعنی راهی ساختن که هر قدمش «روایت» باشد، هر نگاهش «نور». این «نورِ هدایت»، از اربعین، از کربلا، از حسین (ع)، تا همیشه جاری است؛ «فرماندهیِ الهام‌بخشِ عصر» که «ایران» را به «معمارِ روایت» و «معمارِ قدرتِ ادراکی» بدل کرده است، مسیری که از تهران آغاز شد و به کربلا ختم گشت.

بیانیه مالکیت و انحصار: اثرِ «مجموعه رسانه‌ای الفت ملت»

این اثر، ۱۰۰٪ تولیدی، تحلیل‌شده و اختصاصی «مجموعه رسانه‌ای الفت ملت» است. کلیه حقوق مادی و معنوی آن، از جمله حق تکثیر، بازنشر و بهره‌برداری رسانه‌ای، متعلق به این مجموعه می‌باشد.

«هرگونه استفاده، نقل یا بازنشر جز با اجازه مکتوب مجموعه رسانه‌ای الفت ملت مجاز نیست.»

عیسی نیسی
روزنامه نگار/تحلیلگررسانه ای و مدیرمسئول مجموعه رسانه ای الفت ملت

  • نویسنده : عیسی نیسی